BOMBAY'ın ilk bölümleri, gelecek inişin bir tadımı olarak burada sunuluyor. Her iyi gerilimin başlaması gereken yerden başlıyorlar — açıklanmayı reddeden tek bir yanlış ayrıntıyla. Okumaya devam edin ve Başkomiser Köksal Tunç'un peşinden, üç ülkeyi ve birkaç yüzyılı aşan bir vakaya girin.
İstanbul'un arka sokaklarına üç gündür yağmur yağıyordu, ihbar geldiğinde. Tunç cesedin başında durdu ve adli tıp tek kelime etmeden anladı: bu sıradan bir ölüm değildi. Tene bastırılmış simge hiçbir çeteye, hiçbir ayine, tanıdığı şehrin hiçbir parçasına ait değildi.
Müze kapalıydı ama akademisyen yine de onunla buluşmayı kabul etti. Fotoğrafı lamba ışığında uzun uzun çevirdiler ve yanıt verdiklerinde sesleri değişmişti. "Bunu bulmamalıydınız," dediler. "Ve bulduğunuzu kimin öğrendiğine dikkat etmelisiniz."
İkinci kurbanın bir adı, bir adresi ve kırk yıl önce Tunç'un adını bile duymadığı bir kasabada aniden son bulan bir geçmişi vardı. Bugünü anlamak için İstanbul'u ardında bırakması — ve onu bekleyen bir kışa adım atması — gerekecekti.
Eski şehre bakan bir salonda bir koleksiyoncu iki kadeh doldurdu ve güzellikten, kalıcılıktan ve yerine konulamayan şeylere sahip olmak için insanların yapacaklarından söz etti. Tunç dinledi ve nihayet avladığı sabra kavuştuğunu anladı.
BOMBAY'ın tüm hikâyesi — her sınır, her ipucu, her açığa çıkış — kapakların arasında sizi bekliyor.
Romanı edinin